آلودگی کیسه های پلاستیکی یکی از مشهودترین و پایدارترین مشکلات زیست محیطی عصر ماست. کیسه های پلاستیکی معمولی بین 400 تا 1000 سال طول می کشد تا تجزیه شوند و حتی پس از آن به میکروپلاستیک هایی تقسیم می شوند که به جای ناپدید شدن کامل، وارد خاک، آبراه ها و زنجیره های غذایی می شوند. کیسه های سازگار با محیط زیست کاملاً زیست تخریب پذیر یک جایگزین واقعی ارائه می دهند: آنها در عرض چند ماه تا چند سال در شرایط مناسب به آب، دی اکسید کربن و مواد آلی تجزیه می شوند و هیچ گونه پسماند سمی از خود باقی نمی گذارند. اما همه کیسههایی که بهعنوان زیستتخریبپذیر یا سازگار با محیطزیست به بازار عرضه میشوند این وعده را به یک اندازه انجام نمیدهند، و درک تفاوت بین مواد زیست تخریبپذیر واقعی و جایگزینهای سبزشسته شده قبل از تصمیمگیری برای خرید یا خرید ضروری است.
این راهنما به معنای واقعی تجزیهپذیری زیستی کامل از نظر علمی و مقرراتی، موادی که واقعاً واجد شرایط هستند، چه گواهیهایی را باید جستجو کرد، چگونه انواع مختلف کیسهها را در عمل مقایسه میکنند، و چگونه تصمیمگیری برای خریدی اتخاذ کرد که با اهداف زیستمحیطی واقعی بهجای زبان بازاریابی مطابقت دارد، توضیح میدهد.
زیست تخریب پذیری یک مفهوم علمی خاص است که توانایی یک ماده را برای تجزیه شدن توسط میکروارگانیسم هایی مانند باکتری ها و قارچ ها به ترکیبات طبیعی از جمله آب، دی اکسید کربن و زیست توده توصیف می کند. این کلمه کاملاً مهم است: تجزیه زیستی جزئی که بقایای مصنوعی یا ذرات میکروپلاستیک را پشت سر می گذارد، به هدف زیست محیطی نمی رسد. یک کیسه کاملاً زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست این فرآیند تجزیه را به طور کامل تکمیل می کند و بدون برجای گذاشتن آثار مضر به طبیعت بازمی گردد.
چارچوب زمانی و شرایط مورد نیاز برای تجزیه زیستی بین مواد بسیار متفاوت است. برخی از کیسههایی که بهعنوان زیست تخریبپذیر به بازار عرضه میشوند، نیازمند تأسیسات کمپوست صنعتی هستند که در دمای بالاتر از 55 درجه سانتیگراد کار میکنند تا در بازه زمانی ادعا شده تجزیه شوند. برخی دیگر در شرایط کمپوست خانگی یا در خاک در دمای محیط تجزیه می شوند. کیسه ای که برای تجزیه به کمپوست صنعتی نیاز دارد با کیسه ای که واقعاً در محل دفن زباله یا در محیط طبیعی تجزیه می شود یکسان نیست، حتی اگر هر دو ممکن است کلمه زیست تخریب پذیر را روی بسته بندی خود داشته باشند.
سه اصطلاح غالباً به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما دارای معانی متمایز هستند که بر نحوه دفع کیسه ها و مزایای زیست محیطی آنها تأثیر می گذارد:
هنگام انتخاب یک کیسه کاملاً زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست، گواهی کمپوست قوی ترین تضمین موجود است. اینکه محصول به جای اینکه صرفاً ادعای بازاریابی تایید نشده را داشته باشد، با استاندارد تجزیه زیستی تایید شده تحت شرایط تعریف شده مطابقت دارد.
ترکیب مواد یک کیسه تعیین می کند که آیا واقعاً کاملاً زیست تخریب پذیر است یا خیر و با چه سرعتی در شرایط دنیای واقعی تجزیه می شود. چندین ماده گیاهی و مشتق شده به طور طبیعی سوابقی را برای تجزیه پذیری زیستی واقعی ایجاد کرده اند که هر کدام دارای ویژگی های عملکردی، مشخصات هزینه و کاربردهای ایده آل هستند.
PLA یکی از پرکاربردترین مواد در بسته بندی و کیسه های زیست تخریب پذیر است. از نشاسته گیاهی تخمیر شده، معمولاً از ذرت، نیشکر، یا کاساوا به دست میآید و میتواند به صورت فیلمها و کیسههایی که ظاهر و احساسی شبیه به پلاستیک معمولی دارند، پردازش شود. PLA طبق استانداردهای EN 13432 و ASTM D6400 دارای گواهینامه کمپوست پذیر است، به این معنی که در شرایط کمپوست صنعتی در عرض 90 روز تجزیه زیستی می شود.
محدودیت PLA این است که به دمای کمپوست صنعتی 55 تا 70 درجه سانتیگراد برای تجزیه در بازه زمانی تایید شده نیاز دارد. در یک سطل کمپوست خانگی یا در شرایط دفن زباله، PLA می تواند برای سال ها باقی بماند زیرا دما و فعالیت میکروبی مورد نیاز برای فعال کردن تجزیه آن وجود ندارد. برای اینکه کیسه های PLA مزایای زیست محیطی خود را ارائه دهند، دسترسی به زیرساخت های صنعتی کمپوست ضروری است.
PBAT (پلی بوتیلن آدیپات ترفتالات) و PHA (پلی هیدروکسی آلکانوات ها) نشان دهنده نسل بعدی بیوپلاستیک های زیست تخریب پذیر هستند. PHA به طور خاص توسط میکروارگانیسم هایی تولید می شود که از قندهای گیاهی تغذیه می کنند و در خاک، آب شیرین و محیط های دریایی بدون نیاز به شرایط کمپوست صنعتی تجزیه می شوند. تحقیقات منتشر شده در مجلات علوم محیطی نشان داده است مواد مبتنی بر PHA می توانند در طی 6 تا 12 ماه در محیط های دریایی تجزیه بیولوژیکی شوند ، آنها را به طور قابل توجهی از PLA در رسیدگی به مشکل کیسه هایی که به محیط های طبیعی فرار می کنند مؤثرتر می کند.
PBAT اغلب با PLA یا نشاسته مخلوط می شود تا انعطاف پذیری و استحکام را بهبود بخشد و در عین حال گواهی کمپوست پذیری را حفظ کند. بسیاری از کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست برای جمع آوری ضایعات غذایی و استفاده خرده فروشی فروخته می شود از ترکیبات PBAT و PLA ساخته شده است که عملکرد را با کمپوست پذیری تایید شده متعادل می کند.
کیسه های الیاف طبیعی بافته شده از پنبه، جوت یا کنف کاملاً تجزیه پذیر هستند و نیازی به گواهینامه ندارند زیرا کاملاً از مواد گیاهی ساخته شده اند. یک کیسه پنبه ای سفید نشده و رنگ نشده ظرف 5 ماه در خاک تجزیه می شود. جوت و کنف حتی سریعتر تجزیه میشوند، معمولاً در عرض 1 تا 2 سال در شرایط خاک، و کشت آنها به آب و آفتکش کمتری نسبت به پنبه معمولی نیاز دارد.
محاسبات زیست محیطی برای کیسه های الیاف طبیعی با تاثیر تولید پیچیده است. یک مطالعه گسترده در سال 2018 توسط آژانس حفاظت از محیط زیست دانمارک نشان داد که یک کیسه پارچه ای پنبه ای ارگانیک باید حداقل 20000 بار استفاده شود تا اثرات زیست محیطی بیشتر تولید آن در مقایسه با یک کیسه پلاستیکی معمولی که یک بار استفاده می شود، جبران شود. این بدان معنا نیست که کیسههای پنبهای انتخاب ضعیفی هستند، اما به این معنی است که استفاده مجدد از آنها در طول سالیان متمادی چیزی است که آنها را واقعاً دوستدار محیطزیست میکند، نه صرفاً تجزیهپذیری زیستی پایان عمرشان.
کیسه های ساخته شده از نشاسته کاساوا یا تاپیوکا یکی از واقعی ترین گزینه های زیست تخریب پذیر موجود است. این کیسه ها در آب حل می شوند، در عرض چند هفته تا چند ماه در خاک تجزیه می شوند و اگر در محیط طبیعی قرار بگیرند برای حیوانات و جانوران دریایی بی خطر هستند. کیسه های مبتنی بر کاساوا در آسیای جنوب شرقی، جایی که کاساوا یک محصول کشاورزی فراوان است، کشش قابل توجهی پیدا کرده است و برای خرده فروشی، خدمات غذایی و کاربردهای پسماند مواد غذایی استفاده می شود.
مبادله کارایی است: کیسه های کاساوا معمولاً نسبت به جایگزین های PLA یا PBAT در برابر رطوبت و پارگی مقاومت کمتری دارند، که مناسب بودن آنها را برای بارهای سنگین یا شرایط مرطوب محدود می کند. با این حال، برای کاربردهای خرده فروشی سبک و کاربردهای خدمات غذایی، زیست تخریب پذیری آنها بدون وابستگی به زیرساخت، آنها را به گزینه ای قانع کننده تبدیل می کند.
از آنجایی که کلمه زیست تخریب پذیر در بسیاری از بازارها تعریف قانونی ندارد و به همین دلیل آزادانه در بازاریابی استفاده می شود، گواهی شخص ثالث از سازمان های استاندارد شناخته شده قابل اطمینان ترین راه برای تأیید اینکه یک کیسه واقعاً تجزیه پذیر است. گواهینامه های زیر به طور گسترده در بازارهای جهانی شناخته شده و مورد احترام هستند.
| گواهینامه | استاندارد | نوع کمپوست | بازه زمانی |
|---|---|---|---|
| TUV OK کمپوست صنعتی | EN 13432 | صنعتی | 12 هفته |
| TUV OK Compost صفحه اصلی | AS 5810 | Home | 6 ماه |
| کمپوست پذیر با گواهی BPI | ASTM D6400 | صنعتی | 90 روز |
| DIN CERTCO | EN 13432 یا EN 14995 | صنعتی or Home | بر اساس نوع متفاوت است |
| خاک زیست تخریب پذیر TUV OK | EN 17033 | خاک | 2 سال |
| TUV OK آب زیست تخریب پذیر | ASTM D7081 | آب شیرین | دوره تعریف شده |
گواهینامه TUV OK Compost Home مخصوصاً برای مصرف کنندگان و مشاغل بدون دسترسی به امکانات کمپوست صنعتی ارزشمند است. کیسه ای که این گواهینامه را حمل می کند ظرف شش ماه در یک سطل کمپوست خانگی استاندارد تجزیه زیستی می شود و برای اکثر افرادی که نمی توانند به زیرساخت های کمپوست صنعتی دسترسی داشته باشند واقعاً مفید است. کیسه هایی که فقط دارای گواهینامه کمپوست صنعتی هستند نباید در سطل های کمپوست خانگی قرار داده شوند، زیرا به طور موثر تجزیه نمی شوند و ممکن است کمپوست را آلوده کنند.
کیسه های کاملاً زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست در طیف گسترده ای از فرمت ها برای اهداف مختلف تولید می شوند. تطبیق نوع کیف مناسب با کاربرد مناسب تضمین می کند که هم نیازهای عملکرد و هم اهداف زیست محیطی بدون مصالحه برآورده می شوند.
کیسه های حمل خرده فروشی قابل مشاهده ترین کاربرد برای کیسه های سازگار با محیط زیست کاملا زیست تخریب پذیر هستند. این کیسه ها که از ترکیبات PLA و PBAT یا از نشاسته کاساوا ساخته شده اند، برای جایگزینی کیسه های پلاستیکی یکبار مصرف معمولی در محل فروش طراحی شده اند. آنها در طیف وسیعی از ضخامت ها از فرمت های سبک وزن یکبار مصرف گرفته تا نسخه های قابل استفاده مجدد ضخیم تر موجود هستند که می توانند بارهای 5 تا 10 کیلوگرمی را حمل کنند و قبل از کمپوست شدن، چندین سفر خرید را تحمل کنند.
برای خردهفروشان، تغییر به کیسههای حامل کاملاً زیستتخریبپذیر نشاندهنده پاسخ انطباق به مقررات کیسههای پلاستیکی و فرصتی برای موقعیتیابی برند است. تحقیقات نیلسن نشان داد که 73 درصد از مصرف کنندگان جهانی می گویند که قطعا یا احتمالاً عادت های مصرف خود را برای کاهش اثرات زیست محیطی تغییر می دهند و تعهد مشهود به بسته بندی زیست تخریب پذیر در محل فروش، ارزش های نام تجاری را که با این بخش مصرف کننده رو به رشد طنین انداز می شود، ارتباط می دهد.
کیسه های جمع آوری ضایعات غذایی یکی از مهم ترین کاربردهای عملی برای کیسه های سازگار با محیط زیست کاملا زیست تخریب پذیر است. بسیاری از برنامه های جمع آوری زباله های مواد غذایی شهری به طور خاص نیاز به استفاده از کیسه های قابل کمپوست تایید شده دارند زیرا کیسه و محتویات آن با هم در تاسیسات کمپوست صنعتی پردازش می شوند. استفاده از یک کیسه غیر قابل کمپوست در سطل زباله مواد غذایی کل دسته کمپوست را آلوده می کند و می تواند باعث دفع آن توسط کارخانه فرآوری شود.
کیسه های زباله مواد غذایی قابل کمپوست خانگی، دارای گواهی استاندارد TUV OK Compost Home، به خانواده ها این امکان را می دهد که ضایعات غذا را جمع آوری کرده و کیسه و محتویات را با هم به سطل کمپوست خانگی اضافه کنند. این کار نیاز به جدا کردن کیسه از محتویات قبل از کمپوست را از بین می برد و به طور قابل توجهی آشفتگی را کاهش می دهد. کیسه ها معمولاً از PBAT و مخلوط نشاسته با ضخامت 12 تا 18 میکرون ساخته می شوند تا قدرت را برای جمع آوری ضایعات غذایی با تجزیه زیستی قابل اعتماد در شرایط کمپوست خانگی متعادل کنند.
کیسههای نازکی که در سوپرمارکتها استفاده میشود، بخشهایی را برای میوهها، سبزیجات و اقلام نانوایی آزاد میسازد، زیرا بهطور مختصر مورد استفاده قرار میگیرند، به ندرت بازیافت میشوند و اغلب بیش از حد آلوده به باقیماندههای مواد غذایی هستند که حتی در صورت وجود زیرساختهای جمعآوری، عملا قابل بازیافت نیستند. جایگزینهای کاملاً زیستتخریبپذیر ساختهشده از فیلمهای PLA یا نشاسته کاساوا جایگزینی مستقیمی را ارائه میدهند که عملکرد یکسانی برای مصرفکننده دارد اما پس از دفع کاملاً تجزیه میشود.
چندین سوپرمارکت زنجیره ای بزرگ در اروپا و استرالیا در حال حاضر کیسه های تولید شل خود را به نسخه های قابل کمپوست تایید شده به عنوان بخشی از تعهدات پایداری بسته بندی گسترده تر تغییر داده اند. تفاوت هزینه بین کیسه های تولید پلی اتیلن معمولی و جایگزین های قابل کمپوست تایید شده به طور قابل توجهی با افزایش حجم تولید کاهش یافته است: کیسه های محصولات قابل کمپوست در حال حاضر تقریباً 20 تا 40 درصد بیشتر از معادل های پلاستیکی معمولی در مقیاس تجاری قیمت دارند. ، در مقایسه با 200 تا 300 درصد حق بیمه یک دهه پیش.
رشد تجارت الکترونیک تقاضای زیادی برای کیسه های پستی پلی که برای حمل لباس، لوازم جانبی و سایر کالاهای نرم استفاده می شود، ایجاد کرده است. میلرهای پلی مرسوم از پلی اتیلن با چگالی کم ساخته می شوند و به ندرت بازیافت می شوند. کیسه های پستی کاملاً زیست تخریب پذیر ساخته شده از ترکیبات PLA و PBAT یا از مواد مبتنی بر کاساوا یک جایگزین قابل کمپوست ارائه می دهند که می تواند مطابق با استانداردهای EN 13432 یا ASTM D6400 تأیید شود.
یک نکته عملی برای کیسه های پستی زیست تخریب پذیر ماندگاری است. مواد مبتنی بر PLA میتوانند در محیطهای با رطوبت بالا در مدت زمان طولانی شروع به تخریب کنند، که به این معنی است که پستکنندههای زیست تخریبپذیر عمر ذخیرهسازی کوتاهتری نسبت به پستکنندههای پلی مرسوم دارند. اکثر تولید کنندگان توصیه می کنند که از انبارهای پستی زیست تخریب پذیر در عرض 12 تا 18 ماه پس از تولید و نگهداری در شرایط خنک و خشک برای جلوگیری از تخریب زودرس قبل از استفاده استفاده کنید.
کیسه های پنبه، جوت و کنف دسته متفاوتی از کیسه های زیست تخریب پذیر یکبار مصرف را اشغال می کنند زیرا ارزش زیست محیطی آنها عمدتاً ناشی از استفاده مجدد مکرر است نه از یک چرخه تجزیه زیستی کوتاه. یک کیسه جوت که 50 بار در طول چندین سال استفاده شده است، نسبت به 50 کیسه زیست تخریب پذیر یکبار مصرف جداگانه، ردپای محیطی قابل توجهی کمتری در هر استفاده دارد، حتی اگر هر دو دسته از نظر فنی کاملاً زیست تخریب پذیر باشند. برای خریدهای معمولی و حمل روزمره، کیسه های فیبر طبیعی قابل استفاده مجدد با کیفیت بالا در صورت استفاده مداوم، کارآمدترین انتخاب برای محیط زیست هستند.
بازار کیسه های زیست تخریب پذیر حاوی حجم قابل توجهی از محصولات است که ادعاهای محیطی گمراه کننده ای دارند. درک رایجترین تاکتیکهای شستشوی سبز به خریداران کمک میکند تا محصولات واقعاً سازگار با محیط زیست را شناسایی کنند و از گمراه شدن با ادعاهای ظاهراً جذاب اما اساساً پوچ جلوگیری کنند.
تأیید اینکه کیسه های زیست تخریب پذیر واقعاً همان چیزی است که ادعا می شود، مستلزم نگاه کردن فراتر از متن برچسب به شواهد خاصی است که این ادعا را تأیید می کند:
زیست تخریب پذیری در پایان عمر یک ویژگی مهم است اما تنها یکی از ابعاد کل تأثیرات زیست محیطی محصول است. ارزیابی جامع کیسه های سازگار با محیط زیست نیاز به در نظر گرفتن چرخه عمر کامل از منابع مواد خام از طریق تولید، استفاده و دفع دارد.
مواد زیست تخریب پذیر گیاهی بسته به منبع خوراک، شیوه های کشاورزی و فرآیندهای تولید، ردپای کربن متغیری دارند. تولید PLA از نشاسته ذرت تقریباً تولید می شود 2.2 کیلوگرم معادل CO2 در هر کیلوگرم ماده ، در مقایسه با 6 کیلوگرم معادل CO2 در هر کیلوگرم برای پلی اتیلن معمولی. این نشاندهنده یک پیشرفت معنیدار است، اما تاثیری صفر ندارد، به همین دلیل است که هدف حداقل استفاده و حداکثر استفاده مجدد، حتی در مورد مواد زیست تخریبپذیر واقعی همچنان اعمال میشود.
کیسه های جوت دارای ردپای کربن فوق العاده کم در تولید هستند زیرا گیاه جوت در حین رشد، کربن اتمسفر را جذب می کند. یک هکتار از گیاهان جوت تقریباً 14.9 تن CO2 را جذب می کند و 11 تن اکسیژن را در طول یک فصل رشد آزاد می کند و کشت جوت را قبل از در نظر گرفتن عمر مفید کیسه به یک مخزن خالص کربن تبدیل می کند.
مواد زیست تخریب پذیر گیاهی به زمین کشاورزی و آب نیاز دارند. پنبه معمولی یکی از پرمصرفترین محصولات کشاورزی موجود است که به ازای هر کیلوگرم فیبر به 10000 لیتر آب نیاز دارد. جوت و کنف به طور چشمگیری به آب کمتری نیاز دارند و بدون آفت کش ها در اکثر آب و هواها رشد می کنند، که باعث می شود به طور قابل توجهی مواد اولیه کارآمدتری برای کیسه های الیاف طبیعی داشته باشند. کاساوا که برای کیسه های زیست تخریب پذیر مبتنی بر نشاسته استفاده می شود، به خشکی مقاوم است و در زمین های کشاورزی حاشیه ای رشد می کند و رقابت با محصولات غذایی را کاهش می دهد.
حتی کیسههای زیست تخریبپذیر واقعی، اگر به روشی دور ریخته شوند که از تخریب زیستی جلوگیری کند، مزایای زیستمحیطی خود را به همراه نخواهد داشت. یک کیسه کمپوست تایید شده که به محل دفن زباله ارسال می شود به طور موثر تجزیه زیستی نمی شود زیرا مکان های دفن زباله مدرن طوری مهندسی شده اند که تجزیه را به حداقل برسانند تا از تولید گاز و شیرابه جلوگیری شود. این کیسه علیرغم تاییدیه قابل کمپوست شدن، به طور بالقوه برای چندین دهه در شرایط دفن زباله باقی خواهد ماند. مزیت زیستمحیطی کیسههای سازگار با محیط زیست کاملاً زیستتخریبپذیر تنها زمانی محقق میشود که از طریق کمپوست کردن، چه صنعتی یا خانگی، یا در مورد مواد زیست تخریبپذیر خاک یا زیست تخریبپذیر دریایی، در محیط طبیعی مناسب دفع شوند.
این وابستگی به زیرساخت یکی از مهمترین محدودیتهای عملی بازار کیسههای زیست تخریبپذیر فعلی است و به شدت برای سرمایهگذاری در زیرساختهای کمپوست در کنار تصمیمگیریهای مشخصات محصول بحث میکند.
انتخاب مناسب ترین کیسه کاملاً زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست مستلزم تطبیق ویژگی های کیسه با مورد استفاده خاص، مسیر دفع و اولویت های زیست محیطی خریدار است. چارچوب زیر این تصمیم را در رایج ترین سناریوها راهنمایی می کند.
کیسه های دارای گواهینامه TUV OK Compost Home در صورتی که دفع آنها در سطل کمپوست خانگی است، یا اگر مقامات محلی زباله های غذایی را برای کمپوست سازی صنعتی جمع آوری می کنند، مطابق با استاندارد EN 13432 یا ASTM D6400 انتخاب کنید. قبل از خرید، سازگاری با برنامه جمعآوری زباله محلی را تأیید کنید، زیرا برخی از برنامهها گواهیهای خاص یا حتی مارکهای خاصی را برای اطمینان از سازگاری تسهیلات پردازش مشخص میکنند.
کسب و کارها باید زیرساخت های کمپوست سازی در دسترس مشتریان خود را ارزیابی کنند. اگر بعید است که مشتریان به کمپوست صنعتی دسترسی داشته باشند، مشخص کردن کیسههای تایید شده قابل کمپوست خانگی یا جایگزینهای زیست تخریبپذیر واقعی خاک، مزایای زیستمحیطی در دنیای واقعی بیشتری نسبت به گزینههای تایید شده فقط کمپوست صنعتی ارائه میدهد. چاپ دستورالعملهای دفع واضح روی کیسه به طور قابل توجهی احتمال دفع صحیح کیف را توسط مشتریان افزایش میدهد.
برای خرید منظم مواد غذایی و کارهای حمل روزمره، یک کیسه جوت یا کنف قابل استفاده مجدد با کیفیت بالا که به طور مداوم در طول سال ها استفاده می شود، کارآمدترین گزینه برای محیط زیست است. کیسههای زیست تخریبپذیر یکبار مصرف را برای موقعیتهایی که استفاده مجدد واقعاً غیرعملی است، مانند جمعآوری زبالههای مواد غذایی، تولید کیسهها در محل فروش، یا برنامههای بستهبندی که الزامات بهداشتی مانع از استفاده مجدد میشوند، رزرو کنید.
شرکتهایی که کالاها را حمل میکنند باید ارزیابی کنند که آیا کیسههای پستی قابل کمپوستسازی با توجه به الزامات محصول و گزینههای دفع به طور واقعی در دسترس مشتریانشان عملی هستند یا خیر. گنجاندن بیانیه گواهینامه قابل کمپوست و دستورالعملهای دفع واضح روی بستهبندی پستی، احتمال اینکه مشتریان کیسه را به جای دفن زباله، کمپوست کنند، افزایش میدهد. برای مشاغلی که به مناطقی با جمعآوری ضایعات غذایی در دسترس هستند، پستهای قابل کمپوست تایید شده میتوانند واقعاً مؤثر باشند. برای مشاغلی که به مناطقی بدون زیرساخت کمپوست حمل می شوند، سایر استراتژی های کاهش بسته بندی ممکن است مزایای زیست محیطی بیشتری نسبت به جابجایی به مواد زیست تخریب پذیر که به درستی کمپوست نمی شوند، به همراه داشته باشد.
مهمترین اصل کلی این است که کیسه های سازگار با محیط زیست کاملاً زیست تخریب پذیر تنها زمانی بهبود زیست محیطی معنی داری را نسبت به پلاستیک های معمولی ایجاد می کنند که دارای گواهی تایید شده شخص ثالث باشند، با برنامه هایی مطابقت داشته باشند که مسیر تجزیه زیستی آنها در دسترس باشد و توسط کاربرانی که به درستی آنها را دور ریخته اند درک کنند. خرید محصولات تایید شده، اطلاع رسانی شفاف الزامات دفع، و حمایت از سرمایه گذاری در زیرساخت های کمپوست سازی، سه اقدامی هستند که با هم مزایای زیست محیطی واقعی را از انتخاب کیسه های زیست تخریب پذیر نسبت به جایگزین های پلاستیکی معمولی به حداکثر می رساند.