یکی از بزرگترین چالش ها در بخش پایداری، رواج "گرین شویی" است. برای درک ارزش کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست ، ابتدا باید روشن کنیم که این اصطلاحات واقعاً در یک زمینه علمی به چه معنا هستند.
بسیاری از مصرف کنندگان از این اصطلاحات به جای یکدیگر استفاده می کنند، اما آنها فرآیندهای شیمیایی و نتایج زیست محیطی بسیار متفاوتی را نشان می دهند.
زیست تخریب پذیر : این یک اصطلاح گسترده است که نشان می دهد یک ماده می تواند توسط میکروارگانیسم هایی مانند باکتری ها یا قارچ ها تجزیه شود. با این حال، بدون تعریف یک چارچوب زمانی خاص یا شرایط محیطی، تقریباً همه چیز از نظر فنی در طول هزاران سال قابل تجزیه است.
کمپوست پذیر : این زیر مجموعه ای از مواد زیست تخریب پذیر است. برای اینکه کیسه ای برچسب قابل کمپوست شود، باید به دی اکسید کربن، آب و زیست توده با همان سرعت سلولز در شرایط خاص کمپوست تجزیه شود و هیچ گونه باقیمانده سمی باقی نماند.
کاملا زیست تخریب پذیر : این به موادی اطلاق می شود که بدون به جا گذاشتن قطعات مصنوعی یا میکروپلاستیک ها، تجزیه کامل میکروبی می شوند.
اکسو تجزیه پذیر : اغلب با دوستدار محیط زیست اشتباه گرفته می شود، این پلاستیک های معمولی با افزودنی هایی هستند که آنها را به قطعات کوچکتر تقسیم می کنند. آنها واقعاً "ناپدید" نمی شوند، بلکه آلودگی میکروپلاستیک را سریعتر ایجاد می کنند.
زمانی که یک محصول دوباره به طبیعت تبدیل شود، عنوان "کاملا" را به دست می آورد. این شامل دو مرحله اولیه است:
از هم پاشیدگی : تجزیه فیزیکی به قطعات نامرئی.
کانی سازی : تبدیل بیولوژیکی به CO2 و مواد آلی.
اثر بخشی کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست کاملاً به ترکیب شیمیایی آنها بستگی دارد. برخلاف پلی اتیلن سنتی (PE)، این مواد به گونه ای طراحی شده اند که توسط طبیعت "شناسایی" شوند.
PLA شاید شناخته شده ترین بیوپلاستیک باشد. این ماده که از نشاسته گیاهی تخمیر شده، معمولاً ذرت یا نیشکر به دست می آید، یک پلی استر ترموپلاستیک است.
مزایا : شفافیت بالا، قابلیت چاپ خوب و برگرفته از منابع تجدیدپذیر.
محدودیت ها : برای تجزیه کارآمد به امکانات کمپوست صنعتی نیاز دارد. در یک توده کمپوست سرد حیاط خلوت یا اقیانوس به سرعت تجزیه نمی شود.
PBAT یک کوپلیمر تصادفی است که بسیار انعطاف پذیر و سخت است. در حالی که اغلب از نفت مشتق می شود، ساختار مولکولی آن طوری طراحی شده است که به طور کامل توسط میکروارگانیسم های خاک قابل تجزیه زیستی باشد.
نقش : اغلب با PLA ترکیب میشود تا انعطافپذیری و کششای را که PLA فاقد آن است، فراهم کند و آن را برای کیسههای خرید و آستر زباله ایدهآل میکند.
نشاسته ترموپلاستیک (TPS) از پردازش نشاسته خام با نرم کننده ها ایجاد می شود. اغلب برای بهبود مقاومت در برابر آب و استحکام مکانیکی با سایر پلیمرهای زیست تخریب پذیر مخلوط می شود.
| اموال | کیسه پلی اتیلن معمولی | کیف مبتنی بر PLA | ترکیب PBAT/نشاسته |
| مواد خام | نفت خام / گاز طبیعی | ذرت / نیشکر | نفت / نشاسته گیاهی |
| تجدید پذیری | غیر قابل تمدید | بسیار تجدید پذیر | تا حدی قابل تمدید |
| زیست تخریب پذیری | غیر قابل تجزیه زیستی | قابل کمپوست سازی صنعتی | خانه/خاک زیست تخریب پذیر |
| زمان تجزیه | 400 - 1000 سال | 3 تا 6 ماهه (صنعتی) | 90 - 180 روز |
| ردپای کربن | بالا | کم تا متوسط | کم |
تولید از کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست مسیری مشابه پلاستیکهای سنتی را دنبال میکند، اما نیاز به کنترل دقیقتری بر دما و رطوبت دارد.
این فرآیند با استخراج مواد خام آغاز می شود. برای کیسه های زیستی، نشاسته به گلوکز تبدیل می شود، به اسید لاکتیک تخمیر می شود و سپس به گلوله های PLA پلیمریزه می شود. این گلوله ها "بلوک های سازنده" محصول نهایی هستند.
از آنجایی که هیچ یک از پلیمرهای زیستی دارای تمام خواص پلاستیک نیست، تولیدکنندگان از ترکیب استفاده می کنند. این شامل مخلوط کردن PLA برای استحکام، PBAT برای انعطاف پذیری، و افزودنی های تخصصی برای اطمینان از پایداری UV یا مقاومت در برابر رطوبت است.
گلوله های مرکب به یک اکسترودر وارد می شوند، ذوب می شوند و به یک حباب بزرگ از لایه نازک دمیده می شوند. سپس این فیلم خنک می شود، صاف می شود و به ماشین های تبدیل فرستاده می شود که در آنجا برش داده می شود، مهر و موم می شود و با جوهرهای مبتنی بر سویا یا آب چاپ می شود تا یکپارچگی محیطی محصول حفظ شود.
با ظهور محصولات تقلبی "اکو"، استانداردهای جهانی تنها راه برای تأیید ادعاهای مربوطه است کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست .
هنگام تهیه یا خرید این کیسه ها، به دنبال علائم زیر باشید:
EN 13432 (اروپا) : استاندارد طلایی بسته بندی قابل کمپوست.
ASTM D6400 (ایالات متحده آمریکا) : الزامات برچسب گذاری پلاستیک به عنوان "کمپوست پذیر" در تاسیسات شهری و صنعتی را مشخص می کند.
OK Compost Home : دارای تاییدیه توسط TÜV اتریش، این اطمینان را می دهد که کیسه در سطل کمپوست خانگی در دمای پایین تر تجزیه می شود.
لوگوی نهال : یک علامت اروپایی که نشان می دهد محصول به صورت صنعتی قابل کمپوست است.
در حالی که اثبات علمی نیست، بسیاری از کیسه های زیست تخریب پذیر با کیفیت بالا در مقایسه با صدای «خراش» پلاستیک سنتی، حس «نرم» متمایز دارند. آنها اغلب بوی کمی ذرت یا نشاسته دارند. با این حال، مصرف کنندگان همیشه باید به جای شهود فیزیکی، به کدهای گواهی چاپی تکیه کنند.
ارزش واقعی کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست هنگام تجزیه و تحلیل کل چرخه زندگی آنها، از "گهواره تا گور" یافت می شود.
تولید پلاستیک سنتی انرژی بر است و بر استخراج سوخت فسیلی متکی است. در مقابل، گیاهانی که برای ایجاد پلاستیکهای زیستی (مانند ذرت) استفاده میشوند، CO2 را در مرحله رشد خود جذب میکنند. مطالعات نشان می دهد که تولید PLA می تواند منجر به انتشار گازهای گلخانه ای تا 75 درصد کمتر در مقایسه با پلاستیک های سنتی PET یا PS شود.
وقتی این کیسه ها به درستی مدیریت شوند، به کمپوست غنی از مواد مغذی تبدیل می شوند. این کار کربن را به خاک باز می گرداند و ساختار آن و قابلیت حفظ آب را بهبود می بخشد. این یک سیستم "حلقه بسته" است که چرخه های زیستی طبیعی را منعکس می کند.
این یک تصور غلط رایج است که کیسه های زیست تخریب پذیر در صورت پرتاب شدن در اقیانوس به سادگی حل می شوند. در حالی که برخی از مواد پیشرفته (مانند PHA) تجزیه پذیر در دریا هستند، اکثر کیسه های استاندارد PLA/PBAT هنوز به تراکم میکروبی و دماهای خاصی برای تجزیه نیاز دارند. بنابراین، "زیست تخریب پذیر" مجوزی برای زباله نیست. زیرساخت های دفع مناسب ضروری است.
با وجود مزایای آنها، اتخاذ کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست با موانع متعددی مواجه است که صنعت در حال حاضر برای غلبه بر آنها تلاش می کند.
در حال حاضر، رزین های زیست تخریب پذیر می توانند دو تا چهار برابر گران تر از پلی اتیلن معمولی باشند. این شکاف قیمتی ناشی از مقیاس های کوچکتر تولید و هزینه مواد خام کشاورزی است. با رشد تقاضا و مقیاس فناوری، انتظار می رود این هزینه ها عادی شود.
یک کیسه کمپوست تنها زمانی واقعاً مؤثر است که به مرکز کمپوست برسد. بسیاری از شهرها هنوز فاقد جمعآوری جداگانه زبالههای آلی هستند، به این معنی که بسیاری از کیسههای سازگار با محیط زیست در محلهای دفن زباله قرار میگیرند که شرایط بیهوازی مانع از تخریب مناسب آنها میشود.
برای کاربردهای سنگین، مانند آسترهای صنعتی یا ذخیرهسازی طولانیمدت، پلاستیکهای زیستی در طول تاریخ با موانع رطوبتی و ماندگاری دست و پنجه نرم میکنند. با این حال، نسلهای جدید پوششها و ساختارهای چندلایه به سرعت این شکاف عملکردی را از بین میبرند.
تغییر به سمت کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست با سیاست های تهاجمی دولت در سراسر جهان شتاب می گیرد.
اتحادیه اروپا با قوانین سختگیرانه در مورد پلاستیک های یکبار مصرف رهبری این اتهام را بر عهده دارد. بسیاری از کشورهای عضو کیسه های پلاستیکی سبک وزن را به طور کامل ممنوع کرده اند و الزام می کنند که هر گزینه باقیمانده باید دارای گواهی کمپوست باشد و حاوی حداقل درصد محتوای زیستی باشد.
چین و هند، دو تا از بزرگترین مصرف کنندگان پلاستیک در جهان، "限塑令" (سفارش های محدود پلاستیک) را اجرا کرده اند. این امر باعث رونق تولید داخلی گسترده برای PBAT و PLA شده است، به ویژه در قطب های صنعتی چین.
بررسیها به طور مداوم نشان میدهند که مصرفکنندگان Millennial و Gen Z مایلند برای بستهبندی پایدار هزینه پرداخت کنند. برندهایی که راه حل های زیست تخریب پذیر را اتخاذ می کنند، اغلب شاهد افزایش قابل اندازه گیری در وفاداری به برند و ارزش ویژه "سبز" هستند.
برای خرده فروشان و برندهایی که به دنبال انتقال به کیسه های کاملا زیست تخریب پذیر سازگار با محیط زیست ، روند باید راهبردی و شفاف باشد.
فروشگاه های مواد غذایی : برای بارهای سنگین به ترکیب PBAT/نشاسته با مقاومت بالا نیاز دارید.
خرده فروشی مد : می تواند از کیسه های PLA با وضوح بالا برای ظاهری عالی استفاده کند.
سرویس غذا : باید بر روی کیسه های دارای گواهی EN 13432 تمرکز کنید که می توانند آلودگی مواد غذایی را کنترل کنند.
فقط کیف ها را عوض نکنید. داستان را بگویید از سطح کیف برای آموزش مصرف کنندگان در مورد نحوه دور انداختن آن استفاده کنید. دستورالعمل های واضحی مانند "مرا در سطل آلی خود کمپوست کن" برای اطمینان از اینکه محصول به پایان عمر مورد نظر خود می رسد، حیاتی است.
س: آیا کیسه های کاملاً زیست تخریب پذیر تاریخ انقضا دارند؟ ج: بله. از آنجا که آنها به گونه ای طراحی شده اند که تجزیه شوند، معمولاً بین 12 تا 18 ماه ماندگاری دارند. آنها باید در جای خشک و خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری شوند تا یکپارچگی خود را حفظ کنند.
س: آیا می توانم کیسه های زیست تخریب پذیر را با پلاستیک معمولی بازیافت کنم؟ پاسخ: نه. این یک اشتباه مهم است. کیسه های زیست تخریب پذیر به عنوان یک آلاینده در جریان بازیافت سنتی PE/PET عمل می کنند. آنها باید در سطل زباله های آلی یا کمپوست قرار داده شوند.
س: آیا این کیسه ها برای تماس با مواد غذایی ایمن هستند؟ پاسخ: اکثر کیسه های زیست تخریب پذیر تایید شده برای تماس با مواد غذایی مورد تایید FDA/EU هستند و برای کیسه های تولید و تحویل غذا عالی هستند.
س: چرا برخی از کیسه های زیست تخریب پذیر احساس چسبندگی می کنند؟ پاسخ: این اغلب به دلیل محتوای نشاسته بالا یا وجود نرم کننده های خاصی مانند روغن های گیاهی است. این عملکرد را تحت تأثیر قرار نمی دهد، اما یک ویژگی بارز محتوای زیستی بالا است.
پایان سند
+86 18101032584
پلاک 60-1، جاده شرقی جیچوان، پارک صنعتی هیلینگ، منطقه هیلینگ، شهر تایژو.
Copyright© Taizhou Huangyan Zeyu New Material Technology Co., Ltd. تمامی حقوق محفوظ است.
مواد اولیه کاملاً تجزیه پذیر
